و واو : حرف بيست هفتم از الفباى عربى و در حساب ابجد بجاى عدد شش است . اهل لغت براى آن شانزده معنى ذكر كرده‌اند از جمله : 1 - عطف . در اين صورت معنى آن مطلق جمع ميان دو چيز يا چند چيز است گاهى شىء را بر صاحبش عطف مىكند مثل * ( فَأَنْجَيْناه وَأَصْحابَ السَّفِينَةِ ) * عنكبوت : 15 . يعنى نوح و اهل كشتى را نجات داديم و گاهى بر سابقش عطف مىكند مانند * ( وَلَقَدْ أَرْسَلْنا نُوحاً وَإِبْراهِيمَ ) * حديد : 26 . و نيز بلاحقش عطف مىكند مثل : * ( كَذلِكَ يُوحِي إِلَيْكَ وَإِلَى الَّذِينَ مِنْ قَبْلِكَ الله . . . ) * شورى : 3 . 2 - واو حاليّه . مثل : « جاء زيد و الشمس طالعة » زيد آمد در حالى كه آفتاب بر آمده بود و آن را واو ابتداء گويند . 3 - واو قسم . مثل : * ( وَالْقُرْآنِ الْحَكِيمِ . إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ) * يس : 2 و 3 . وءد : * ( وَإِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ . بِأَيِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ ) * تكوير : 8 و 9 . وأد بمعنى زنده بگور كردن است در قاموس ميگويد : « واد بنته » يعنى دخترش را زنده بگور كرد موؤدة و وئيدة دختر زنده بگور شده است يعنى : آنگاه كه دختر زنده بگور شده سؤال شود كه بچه گناهى كشته شده است . فرزدق شاعر دربارهء خانوادهء خويش گويد : و منّا الَّذى منع الوائدات فاحيا الوئيد فلم توأد يعنى : از ماست آنكه زنده بگور شده ها را از زنده بگور شدن منع كرد و آن را زنده كرد پس زنده بگور نشد . اشاره بجدّ خويش است كه دختران عرب را ميخريد و نميگذاشت زنده